Drewniana kładka wijąca się między drzewami nad rwącą wodą

Szlaki piesze i rowerowe w Parku Narodowym Krka: wszystkie trasy wyjaśnione

Opublikowano 15 listopada 2026 · Niezależny przewodnik

Park Narodowy Krka ma 47 km oznaczonych szlaków pieszych i 388 km tras rowerowych, a niemal cały spacer, jaki robią odwiedzający, odbywa się na dwóch z nich: na pętli o długości 1900 m przy Skradinskim buku i na pętli o długości 1360 m przez Naszyjniki przy wodospadzie Roški slap. Obie są krótkie i w większości łatwe. Poza nimi park ma szlaki od spaceru o długości 300 m do punktu widokowego aż po leśny szlak o długości 8500 m ze Stinic do jaskini Oziđana pećina, a także dwanaście oznaczonych, okrężnych tras rowerowych o długości od 8,6 km do 95,1 km. Ten poradnik idzie odcinek po odcinku, od Skradinskiego buku w górę rzeki po wodospady koło Knina, z długością, nawierzchnią i trudnością każdego szlaku według stron samego parku, a potem opisuje trasy rowerowe i zasady.

Krótka odpowiedź

  • Najłatwiejsze spacery: pętla przy Skradinskim buku, szlak przy wodospadzie Roški slap, Manojlovac i Bilušića buk.
  • Najlepsza wędrówka na pół dnia: od mostu w Skradinie do Skradinskiego buku, 3400 m w każdą stronę, albo z Laškovicy do wodospadu Roški slap, 3300 m.
  • Najtrudniejszy: szlak Stinice – Roški slap – Oziđana pećina, 8500 m i 517 schodów do jaskini.
  • Najlepszy widok w stosunku do wysiłku: Rogovo, nad kanionem Među gredama i jeziorem Visovac.
  • Najłatwiejsza trasa rowerowa: Trek 2 z Puljan, 9,8 km i 61 m przewyższenia.
  • Rowerem do wodospadów: Trek 4 ze Skradinu do Skradinskiego buku i z powrotem, 8,6 km.

Zanim wyruszysz

Ogólna rada parku dotyczy każdego szlaku: dobre buty, ubranie na cebulkę i wystarczająco dużo wody. Szlaki to mieszanka drewnianych kładek i mostków, żwiru, ziemi i bruku. Park opisuje szlaki środkowego i górnego biegu jako zróżnicowane pod względem długości i charakteru, wymagające średniej lub dobrej kondycji.

Zasady dla pieszych, z regulaminu parku:

  • Trzymaj się oznaczonych szlaków. Chodzenie poza oznaczonymi szlakami i strefami dla odwiedzających jest zabronione, podobnie jak poruszanie się po barierach trawertynowych poza szlakami.
  • Bez zrywania roślin, bez łamania i niszczenia trawertynu, bez dotykania i zabierania kamieni ze starych suchych murów i zabytków.
  • Psy zawsze na smyczy, i nie na wyspie Visovac.
  • Bez dronów.
  • Bez ognisk i bez biwakowania.
  • Zachowuj ciszę. Park prosi odwiedzających, by szanowali jego naturalną ciszę.

Potrzebny jest bilet: park podaje, że każdy odwiedzający musi mieć ważny bilet na każdy dzień spędzony w parku, również piesi i rowerzyści. Bilet na wszystkie lokalizacje obejmuje każdą lądową lokalizację tego samego dnia; ceny znajdziesz w poradniku o biletach i szlakach.

Dolny bieg: Skradinski buk

Szlak Długość Nawierzchnia i trudność
Pętla przy Skradinskim buku 1900 m Drewniane mostki, schody, pętla jednokierunkowa; łatwa
Lozovac – Skradinski buk 875 m Żwir, strome zejście
Most w Skradinie – Skradinski buk 3400 m Żwir i ziemia, piesi i rowerzyści
Goriš (Torak) 2950 m Żwir i ziemia, dwie odnogi
Brnjica – koryto Čikoli 1450 m Przy drodze Šibenik – Drniš
Ključica 1600 m Z Ključu na płaskowyżu Miljevci

Pętla przy Skradinskim buku. Najbardziej znany spacer w parku to jednokierunkowa pętla o długości 1900 m po drewnianych mostkach, schodami w górę i przez wioskę etnograficzną. Zajmuje około półtorej godziny. Docierasz do niej szlakiem z Lozovaca o długości 875 m, autobusem parku, zimą autem albo łodzią lub pieszo ze Skradinu. Połączone wody Krki i Čikoli spływają po 17 stopniach Skradinskiego buku, rozciągniętych na 800 metrach, a drewniany most to miejsce, z którego podejdziesz do wodospadów najbliżej. Bezpłatne toalety są w Lozovacu i przy wiosce etnograficznej.

Lozovac – Skradinski buk. Krótki, stromy żwirowy szlak o długości 875 m od głównej recepcji w Lozovacu w dół do rzeki, z widokiem na miejsce, w którym Čikola wpada do Krki. Bezpłatny parking w Lozovacu przez cały dzień. Wróć tą samą drogą albo w sezonie autobusem.

Most w Skradinie – Skradinski buk. Najdłuższy z trzech szlaków do wodospadów, 3400 m, od recepcji przy moście w Skradinie w górę prawym brzegiem kanionu. Zaczyna się długim, łagodnym zejściem do rzeki, a przy końcu ma progi zwalniające, bo jest też szlakiem rowerowym i drogą przeciwpożarową. Po drodze mijasz Macelinušę, największą wyspę na Krce. Parking przy moście jest bezpłatny, ale mieści tylko około 10 aut. Wrócić możesz łodzią do Skradinu, ale nie z rowerem.

Goriš i Torak. Z drogi Šibenik – Drniš kieruj się znakami na Goriš. Szlak się rozwidla: żwirowo-ziemna odnoga o długości 1500 m prowadzi do punktu widokowego nad Torakiem, a żwirowa odnoga o długości 1450 m schodzi do samego Toraku. Torak to przypominające jezioro źródło o średnicy 150 m i głębokości około 30 m, z wypływem na dnie, przy ujściu Čikoli do Krki. Obok leży wysepka Kalički Busen, długa na około 700 m i szeroka na zaledwie 10 m. Broszura ostrzega, że odcinek w dół do źródła jest stromy i wymaga czasu i kondycji. Parkujesz na otwartej przestrzeni wzdłuż drogi przez wieś. W to samo miejsce dopływa też 45-minutowy rejs parku po Čikoli spod Skradinskiego buku.

Brnjica i Ključica. Dwa krótsze szlaki po stronie Čikoli: Brnjica do koryta Čikoli, 1450 m, i Ključica, 1600 m, w pobliżu średniowiecznej twierdzy o tej samej nazwie.

Środkowy bieg: Roški slap, Visovac i jaskinia

Szlak Długość Nawierzchnia i trudność
Roški slap (Naszyjniki) 1360 m Pętla, całkowicie płaska
Laškovica – Žižići – Roški slap 3300 m Żwir, jedno długie podejście
Niz ploču 1500 m Płasko, potem w dół po skalnej ścianie; tylko przy suchej pogodzie
Stinice – Roški slap – Oziđana pećina 8500 m Dla zaawansowanych; 517 schodów do jaskini
Rogovo 2300 m Płaski żwir, stromy końcowy odcinek
Vukovića podi 350 m Krótki, z Dubravic

Szlak przy wodospadzie Roški slap. Całkowicie płaska pętla o długości 1360 m przez Naszyjniki, łańcuch kaskad nad głównym wodospadem, z odcinkami żwirowymi, drewnianym mostem i mostem drogowym. Prowadzi obok młynów wodnych, w których pokazuje się dawne rzemiosła, a park poleca je jako miejsce na odpoczynek i przekąskę. Rzekę przecina tu most z 22 kamiennymi łukami, pozostałość z czasów rzymskich. W rzece pływają pstrągi potokowe i klenie, a wśród rzadkich ssaków są żbiki i wydry.

Laškovica – Žižići – Roški slap. Żwirowy szlak o długości 3300 m z jednym długim podejściem, od parkingu przed centrum dla odwiedzających w Laškovicy albo od parkingu przy recepcji przy wodospadzie Roški slap. Daje najlepszy widok na elektrownię wodną Roški slap, zbudowaną w latach 1909/1910. To nie jest pętla, więc zaplanuj powrót; latem pomaga bezpłatny bus wahadłowy między Laškovicą a wodospadem Roški slap.

Niz ploču (W dół po skale). Dawna ścieżka mieszkańców wsi, 1500 m, z Bogatići Miljevački w dół do Naszyjników. Pierwsza połowa do punktu widokowego to płaski żwir; potem szlak schodzi zboczem i w dół po skalnej ścianie, z barierką ochronną. Park podaje, że wymaga dobrych butów z antypoślizgową podeszwą i jest polecany tylko przy suchej pogodzie. Wysoko nad wodospadem Roški slap, na wysokości 156 m n.p.m., jest mała jaskinia Suza na Ploči, czyli Łza na Skale. Na urwiskach przy wodospadzie Roški slap i w kanionie Među gredama żyją dwadzieścia dwa gatunki ptaków, w tym gniazdujący gadożer.

Stinice – Roški slap – Oziđana pećina. Najdłuższy i najbardziej wymagający szlak parku: 8500 m z odcinkami ziemnymi i żwirowymi, drewnianymi mostkami i schodami, wieloma podejściami i zejściami oraz „bardzo męczącym podejściem po 517 schodach” do jaskini Oziđana pećina. Możesz wejść na niego albo z niego zejść w Stinicach, w Brištanach Gornjich, przy wodospadzie Roški slap albo przy jaskini Oziđana pećina (Bogatići Miljevački). Nie jest okrężny, więc zaplanuj powrót: od czerwca do września kursuje autobus na trasie Laškovica – Roški slap – Bogatići Miljevački – Stinice.

Jaskinia Oziđana pećina. Do jaskini dojdziesz od wodospadu Roški slap po 517 drewnianych stopniach albo łagodniej z parkingu w Bogatiću Miljevačkim, szlakiem o długości 500 m i po 99 schodach. Archeolodzy udokumentowali tu nieprzerwaną obecność człowieka od 6000 do 1500 roku p.n.e. Jaskinia jest otwarta od kwietnia do końca września, a zimą tylko po umówieniu.

Rogovo. Z drogi Rupe – Laškovica kieruj się znakami na punkt widokowy Rogovo. Szlak o długości 2300 m jest częściowo utwardzony i ziemny, potem to płaski żwir, a do punktu widokowego prowadzi wąskie, strome ziemne przejście; wracasz tą samą drogą. Widać stąd kanion Među gredama w miejscu, gdzie otwiera się na jezioro Visovac, przy stanowisku wczesnochorwackiej twierdzy Rogovo. Kanion wybrano na plan filmowy filmów o Winnetou.

Vukovića podi. Spacer o długości 350 m z Dubravic, na prawym brzegu.

Górny bieg: Manojlovac, Burnum i pierwsze wodospady

Szlak Długość Start
Manojlovac 360 m Parking nad wodospadem Brljan
Brljan – Manojlovac 910 m To samo miejsce do parkowania
Droga rzymska (Rimski put) 630 m Parking, do którego dojeżdża się z Ivoševci
Bilušića buk 300 m Burze, przy drodze Knin – Kistanje
Perice 1800 m Nečven, na lewym brzegu
Trošenj – Pištavac 5700 m Kistanje, na prawym brzegu
Marasovine 2700 m Marasovine, przy drodze Oklaj – Ljubotić – Knin

Manojlovac. Krótki szlak do najwyższego wodospadu Krki, 360 m: żwir, potem ziemia aż do cesarskiego punktu widokowego, na dwóch poziomach połączonych schodami, z łagodnymi podejściami i zejściami. Manojlovac ma około 500 m długości i 80 do 100 m szerokości; to ciąg barier o łącznej wysokości 59,6 metra. W 1875 roku odwiedził go cesarz Franciszek Józef I, co upamiętnia napis przy punkcie widokowym. Zaparkuj na zakręcie drogi Oklaj – Kistanje nad wodospadem Brljan. Z tego samego miejsca szlak Brljan – Manojlovac o długości 910 m łączy oba wodospady.

Burnum i droga rzymska. W rzymskim obozie wojskowym Burnum zachował się jedyny rzymski amfiteatr wojskowy w Chorwacji. Szlak drogi rzymskiej o długości 630 m zaczyna się przy parkingu, do którego dojeżdża się z Ivoševci, przy drodze Kistanje – Knin.

Bilušića buk. Pierwszy z wodospadów Krki, 9 km w dół rzeki od Knina, ze szlakiem o długości 300 m do punktu widokowego z przysiółka Burze.

Perice, Trošenj – Pištavac i Marasovine. Dłuższe, spokojniejsze szlaki na krawędziach kanionu: Perice z Nečvenu, 1800 m; Trošenj – Pištavac z Kistanja, 5700 m, w stronę twierdzy Trošenj; i Marasovine, 2700 m. Twierdze Trošenj i Nečven widać też z 2-godzinnego rejsu parku spod wodospadu Roški slap.

Krka Bike: dwanaście oznaczonych tras

Park ma dwanaście oznaczonych tras rowerowych: trzy górskie (MTB), trzy szosowe i sześć trekkingowych na łatwiejsze rodzinne przejażdżki. Wszystkie są okrężne, więc zwykle wracasz bez powtarzania tej samej drogi, i wszystkie zaczynają się i kończą w jednym z trzech punktów: przy biurze parku w Skradinie, przy centrum dla odwiedzających w Laškovicy albo przy ekokampusie Krka w Puljanach. Park publikuje broszury tras, mapy i ślady GPS.

Trasa Start Długość Przewyższenie Trudność
Trek 1 Puljane 11,4 km 273 m 1/4
Trek 2 Puljane 9,8 km 61 m 1/4
Trek 3 Skradin 21,1 km 490 m 1/4
Trek 4 Skradin 8,6 km 262 m 1/4
Trek 5 Laškovica 13,9 km 114 m 2/4
Trek 6 Laškovica 24,5 km 625 m 1/4
MTB1 Skradin 25,8 km 680 m 2/4
MTB2 Skradin 21,8 km 599 m 3/4
MTB3 Laškovica 34,4 km 732 m 3/4
Road 1 Skradin 58,8 km 1156 m –
Road 2 Skradin 95,1 km 1447 m –
Road 3 Laškovica 63,1 km 720 m –

Najciekawsze trasy według punktu startowego.

  • Ze Skradinu: Trek 4 to przejażdżka do Skradinskiego buku i z powrotem, 8,6 km ze Skradinu wzdłuż rzeki. Zostaw rower w oznaczonym miejscu przy recepcji i obejdź pętlę pieszo. Trek 3 prowadzi do punktu widokowego Remetić nad Visovacem. MTB2 obejmuje Rogovo i Roški slap.
  • Z Laškovicy: Trek 6 to pętla przez Roški slap i jaskinię Oziđana pećina, 24,5 km i 625 m przewyższenia. Trek 5, 13,9 km i tylko 114 m przewyższenia, odwiedza punkty widokowe Rogovo i Dračevica.
  • Z Puljan: Trek 2 do punktu widokowego Nečven to najbardziej płaska trasa w sieci, a Trek 1 prowadzi do Burnum.

Wypożyczenie roweru. Ekokampus Krka w Puljanach wypożycza rowery elektryczne, ale tylko po wcześniejszym zgłoszeniu, z instruktażem i listą polecanych tras.

Zasady dla rowerzystów

  • Rowerów nie wolno zabierać na łódź do Skradinu, więc wracasz tą samą drogą.
  • Dziel szlak z innymi. Na szlaku od mostu w Skradinie jedziesz między pieszymi; ustępuj im i zwalniaj.
  • Obowiązują chorwackie przepisy drogowe: korzystaj ze ścieżek rowerowych, gdzie są, w grupie jedź gęsiego, a rowerzyści poniżej 16 lat muszą na drodze nosić kask.
  • Jeździj tylko otwartymi szlakami, szanuj zamknięcia i prywatne grunty i nie płosz zwierząt hodowlanych ani dzikich.
  • Nie zostawiaj śladów: trzymaj się istniejącego szlaku i nie ścinaj zakrętów.

Jaki spacer dla kogo

  • Pierwsza wizyta, mało czasu: pętla przy Skradinskim buku, potem szlak przy wodospadzie Roški slap, autem albo w czasie rejsu wycieczkowego.
  • Prawdziwa wędrówka: od mostu w Skradinie do Skradinskiego buku i z powrotem łodzią albo szlak Stinice – Roški slap – Oziđana pećina z letnim autobusem.
  • Rodziny z małymi dziećmi: płaska pętla przy wodospadzie Roški slap i młyny, Manojlovac, Bilušića buk.
  • Fotografowie: Rogovo, cesarski punkt widokowy nad Manojlovacem i Torak.
  • Rowerzyści: Trek 4 do wodospadów, Trek 6 albo MTB3 na cały dzień.

Kiedy wędrować

Wiosna i jesień to pory, które sam park poleca na szlaki i trasy rowerowe, z przyjemnymi temperaturami. Latem zaczynaj wcześnie: park otwiera się o 8:00. Jaskinia Oziđana pećina jest otwarta od kwietnia do końca września, a autobus na środkowym biegu kursuje od czerwca do września. Godziny miesiąc po miesiącu znajdziesz w poradniku o tym, kiedy najlepiej jechać, a każdy parking przy początku szlaku wymienia poradnik o parkingach. Wycieczki z przewodnikiem i bilety znajdziesz na stronie z wycieczkami.